خداوند بهشت را مىطلبيد و از آتش جهنّم به خدا پناه مىبرد . « 1 » امام عقيده داشت كه برترى او تنها به تقواست و نه به خاطر انتساب او به رسول خدا صلى الله عليه و آله . بيهقى از صولى از محمّد موسى بن نصر رازى نقل مىكند كه گفت : از پدرم شنيدم كه مىگفت : مردى به امام رضا گفت : به خدا سوگند بر زمين كسى از جهت پدر از تو شريف‌تر نيست . آن‌حضرت به وى فرمود : « تقوا بديشان شرافت بخشيد و طاعت خداى بزرگشان كرد » . يكى ديگر به او عرض كرد : به خدا تو بهترين انسانها هستى . آن‌حضرت به او فرمود : « سوگند مخور اى مرد ! بهتر از من كسى است كه خداترس‌تر باشد و او را فرمانبردارتر . به خدا قسم اين آيه نسخ نشده است كه : ( وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ) . اين گفتگو ، روايتى از امام صادق عليه السلام را به ياد ما مىآورد كه فرمود : « همانا ولايت و دوستى من با حضرت محمّد صلى الله عليه و آله در نزد من محبوب تر از ولادتم از اوست » . بدين سان امام رضا در تمام ابعاد حياتش ، خداى را فرمانبردار بود و خدا هم او را دوست داشت و دلش را به نور معرفت درخشان و از علم و دانش آكنده ساخته بود و او را حجّت بالغهء خويش بر مخلوقاتش

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 92 - 94 ( به اختصار ) .